Zamanın Kül Dediği
Ömer Burçin Özkişi
Zamanın Kül Dediği Kısa Özet
Küle dönmüş yaraların kabuğuSavruluyor yosun tutmuş rüzgârlarcaBekliyorum bir boş kümenin ortasındaÇemberine asılı parmaklarımGeçmişimi çekiştiriyorum geleceğin sofrasınaİştahlı bir çocuktur hayatSilip süpürüyor sofrada ne bulduysaAnlamını kavrayamadığım cümlelerin kuytusundaAteşler yakıyorum sabaha karşıGüneş ürkütüyor beniKorkuyorum zift karası akşamlardanYolumuz uzun ve hep asfalt boylarındaEl ele yürümek de mümkün şimdiKafa kafaya çarpışmak da
Be the first to review this book.
No citations were found for this book.